Şiirler

DOĞDUĞU AN

 

Bebek, 

 yeni bir dünyaya açtı gözlerini,

uzun bir yoldan gelmişti,

bitkin,

şaşkın,

aralamaya çalıştı göz kapaklarını

bir ton vardı üzerinde,

hareket etmek istedikce tutuyordu

onu birşeyler…

anladı bebek

sonsuz bir hapishane  idi ona bu beden

neden burayadı,

kimler çağırmıştı  onu dünyaya,

kimler var etmiş,sonra çekip gitmişti,

gitmemişse bile ,

tek başına değil miydi

korktu,

bağırdı bağırabildiği kadar

yıkıldı yer gök

yankılandı sesi dünya duvarlarında

sıcak bir ten hissetti bebek

bir çift el onu kaldırıyordu

ağzına kakıştıralan bir memeden

ilk içeceğini yutuyordu…

 dünyaya alışabilirdi şimdi,

güven veriyordu onu tutan el

ağlamayı bıraktı,

iyice yapıştı anasına

dünyanın en güzel kokusu onu sarmaktaydı

istesede istemesede  gidene kadar kalacaktı

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply