Şiirler

GÖNÜL BEZDİ

 

İçimden hiç bir şey söylemek gelmiyor,

Göz gördü, kulak duydu, kalp bezdi.

Hangi kelimelerle anlatmalıyım, insanın insana zalimliğini,

Hangi kelimeleri, hangi heceleri kirletmeliyim,

Hangisi sese bürünüp, doğmak ister,

Hangi çizgiler, net gördürür olanları,

Hangi renk,  vahşetle anılmayı  seçer,

Kırmızı, kırmızı olmaktan bile utanırken,

Kara bile, gündüz  saklanıp,  geceye sığınırken,

Hangi kelimeleri, hangi renkleri kirleteyim,

Göz gördü, kulak duydu, kalp bezdi.

İçimden hiç bir şey söylemek gelmiyor.

Öylesine oturup, kara haberlerle sarsılırken,

Bütün kavramlar bir bir anlamını yitirirken,

Paranın, zalimliğinin, bayrağı göklere dikmişken,

İnsanlar böcekler gibi orada oraya kaçıştırılırken,

hangi kelimeleri, hangi heceleri suça ortak edeyim.

Hangi renk kabul eder,

Utancın rengi olmayı,

Göz gördü, kulak duydu, gönül bezdi.

Beğenebileceğiniz Benzer Yazılar…

Yorum Yok

Bir Yorum Yapın